خواص گیاه گل سرخ در طب سنتی

Rose
گل سرخ / Rose / Rosa spp

نام: گل سرخ

نام انگلیسی: Rose

نام علمی: Rosa spp

از قدیم گفته میشود که گل سرخ برای پوست و روح انسان خوب است.

از گل سرخ صدها سال است که در پزشکی استفاده میشود. در روم باستان از گل سرخ وحشی برای درمان گاز گرفتگی سگهای هار استفاده میشد.در ۱۹۳۰ میلادی از تنتور گل سرخ برای درمان گلو درد استفاده شد. امروزه نیز گل سرخ کاربردهای مختلفی دارد.

روغنی که از گل سرخ بدست می آید بسیار گران بوده و یکی از مهمترین روغنها در آروماتراپی میباشد.

قسمتهای مورد استفاده گل سرخ:

میوه: سرشار از ویتامین ث میباشد. در چین از آن در ساخت شربتهای تقویتی استفاده میشود.

روغن: دارای قدرت افزایش شهوت میباشد. در درمان اضطراب و افسردگی نیز بکار میرود.

گل: چینیها از آن برای تقویت عمومی بدن و خونسازی استفاده میکنند. همچنین برای اختلالات دستگاه گوارش و درمان خونریزی شدید قاعدگی از آن استفاده میشود.

اثرات گل سرخ بر بدن:

ضد اسپاسم، ضد افسردگی، شهوت زا، قابض، آرامبخش، محرک دستگاه گوارش، خلط آور، ضد باکتری، ضد ویروس، ضد عفونی کننده، تقویت کننده کلیه ها، خونساز، تنظیم کننده قاعدگی، ضد التهاب.

گلبرگهای این گیاه دارای اثر قابض ملایم میباشد و امتیاز آن از سایر داروهای مشابه این است بوی ملایم و مطبوع نیز به همراه دارد.

در مصارف داخلی میتوان آن را در اسهالهای مزمن، ترشحات مهبلی، خونریزیهای عادی، اخلاط خونی و غیره به کار برد و به عنوان یک داروی مقوی، گل قند برای مسلولین مبتلا به سل ریوی به کار برده میشود. که به نظر میرسد داروی مفید برای مسلولین میباشد.

امروزه از گلبرگهای این گیاه بیشتر در استعمال خارجی استفاده به عمل می آورند.

از دم کرده آن، لوسیونی تهیه میشود که از آن به صورت غرغره، کولیر قابض و شستشوی زخمها استفاده به عمل می آورند زیرا در التیام زخمها، تومورهای سرد و رفع خونرویها و ترشح مواد مخاطی موثر است.

گلسرخ مفرح، مقوی دل، تقویت کننده معده و کلیه و روده و کبد، برطرف کننده صفرا و بلغم، مسهلی است بی اذیت و آزار خصوصا اگر به همراه نان و دوغ و نمک خورده شود.

برطرف کننده بادهاست.

برای طپش قلب مفید است. چکانیدن عصاره آن برای ناراحتیهای چشم و گوش مفید است (برای این مورد باید از آب مقطر استفاده کرد و نه عصاره).

پاشیدن پودر ان بر روی زخمهای عمیق درمان کننده و گوشت آور است.

طریقه مصرف:

دم کرده گلسرخ (یک مشت گلبرگ خشک شده را در نیم لیتر آب سرد بریزید، بجوشانید و به مدت ۱۵ دقیقه بگذارید سرد شود) برای درمان اسهال (بخصوص در کودکان) مصرف میکنند.

برای شستشو و مالیدن بر روی مخاطهای دهان از آن استفاده میشود. (برای کودکان بیشتر rose honey به کار میبرند). همچنین جوشانده آن روی زخمها و سوختگیها میمالند.

هرگاه خانمها گل سرخ را از جلو بردارند دفع کننده رطوبت رحم و جمع کننده آلت تناسلی آنان است.

خوردن ۲۰ گرم از مخلوط گل سرخ و سنا مسهل خوبی است.

ابن سینا میفرماید اگر ۳۰۰ گرم گل سرخ را کوبیده و در یک کیلو عسل مخلوط نماییم و هر روز صبح ناشتا یک قاشق غذاخوری از آن را بخوریم مرض سل به تدریج دفع میشود.

دم کرده یا جوشانده گلسرخ و سنا (هر کدام ۵۰ گرم) موجب دفع یبوست و پاکی شکم میگردد.

رازی میفرماید؛ برای زخم روده و معده باید از سیاه دانه و شنبلیله (هر کدام ۱۰۰ گرم) کوبیده و با ۱۰۰ گرم گل سرخ مخلوط کرده و در دوغ بریزیم و روزی سه لیوان از آن مصرف نماییم تا معده و روده را از مواد ناپاک پاک نماید.

آب گل سرخ که از دم کردن ۴ مشت گلبرگ خشک شده گل سرخ در یک لیتر آب جوش بدست آمده باشد. پس از صاف کردن، اثر مقوی و قابض ملایم در پوست ظاهر میکند، به همین علت از آن برای پاک کردن آرایش صورت و یا به صورت لوسیون برای حفظ طراوت پوست صورت و گردن استفاده میشود.

مضرات: گل سرخ برای قوه جماع مضر است.

ویژگی (مزاج): دارای طبیعت شیرین، قابض، خنثی و یا کمی خنک میباشد.

RoseRoseRose oilRose tea

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید